Blog piłkarski

Czasem jest tak, że nie tylko o samej piłce powinno się pisać. Więc mimo to, że jest to pilkarski.blog, poniższy wpis w całości futbolowi poświęcony nie będzie.

Miałem ten temat poruszyć już w ubiegłym tygodniu, ale się wstrzymałem, bo nie chciałem zapeszać. I w sumie chyba dobrze, bo jeszcze byłoby na mnie… Chodzi mi oczywiście o naszych toruńskich hokeistów. W miniony weekend stało się bowiem to, co w zasadzie stać się nie powinno, ale z drugiej strony stało się to, czego wielu się obawiało - drużyna TKH spadła z ekstraklasy. Nie zamierzam jednak analizować, dlaczego tak się stało i kto jest temu winien, bo się po prostu na tym nie znam. A przynajmniej nie na tyle, co mój redakcyjny spec od hokeja, kolega Darek Łopatka. Poruszę natomiast pewną inną, ważną kwestię.

Otóż nietrudno zauważyć, że spadek hokeistów wywołał ogromną burzę - zarówno w mediach, jak i wśród kibiców. A także - wiem to z pewnego źródła - we władzach miasta. A ponieważ mamy rok wyborczy, to można tylko przypuszczać ze sporą dozą pewności, jak niedługo rozpoczną się różne ruchy i gesty pod szyldem „ratujmy toruński hokej”. Oczywiście nie mam nic przeciwko temu, bo sam bardzo bym chciał, abyśmy jednak mieli drużynę w najwyższej klasie rozgrywkowej. Tylko tak sobie myślę…

Jestem ostatnią osobą (powtarzam wyraźnie OSTATNIĄ), która życzyłaby Elanie spadku do III ligi. Ale obawiam się, że w czerwcu kibice piłkarscy, podobnie jak teraz hokejowi, mogą nie mieć najweselszych min. I jestem bardzo ciekawy, czy wtedy ruszy podobna krucjata w mediach i w najwyższych władzach, tym razem zatytułowana „ratujmy toruńską piłkę”. Powiem szczerze, że trochę wątpię, choć bardzo chciałbym się mylić. Zważywszy jednak na fakt, że jestem złośliwą mendą, staram się teraz archiwizować wszystkie rzeczy, artykuły, wywiady i wypowiedzi dotyczące ratowania hokeja i porównam to (obym nie musiał, oby Elana się utrzymała…) z tym, co może dziać się w czerwcu.

W tym temacie zaskakuje mnie jeszcze jedna rzecz. Dlaczego władze naszego miasta „wkraczają” do akcji ratowania poszczególnych dyscyplin wtedy, kiedy dzieje się już coś bardzo, bardzo złego albo nawet wtedy, kiedy te dyscypliny są na skraju upadku. Przecież nie od dzisiaj wiadomo, że łatwiej jest przeciwdziałać chorobie niż leczyć jej fatalne, często, skutki. A o tym, że źle się dzieje w TKH, a także - nie ma co ukrywać - i w Elanie, wiadomo nie od dzisiaj, tylko od kilku lat. Dlaczego więc z pomocą czeka się do ostatniej chwili? Do dzisiaj mam w uszach słowa, które rok temu, podczas rozmowy ze mną wypowiedział prezydent Torunia. Pozwolę sobie przypomnieć fragment:

Ale są kluby, które mogą liczyć na większą pomoc ze strony Pana i Urzędu Miasta. Jerzy Bańkowski, prezes firmy Nesta, powiedział ostatnio w jednym z wywiadów: „Cztery lata temu pan prezydent włączył się też w to, żebyśmy zostali sponsorem strategicznym. Więc można powiedzieć, że wtedy miasto było tym inicjatorem”. Wszyscy też doskonale pamiętamy, jak bardzo dwa lata temu władze miasta zaangażowały się w pomoc zadłużonemu i upadającemu KS Toruń. Dlaczego w przypadku Elany nie słychać o tego typu działaniach?

Rozmawialiśmy już na ten temat z przedstawicielami nowego zarządu klubu, a w poniedziałek 19 stycznia czeka nas kolejne spotkanie. Będziemy szukali takich rozwiązań, które, po pierwsze, wskażą, jakie są przyczyny długu i jaki on może mieć wpływ na bieżącą działalność klubu, a po drugie, będziemy rozmawiali o ewentualnych adresatach moich starań, jeśli chodzi o pozyskiwanie kolejnych sponsorów. Z przyjemnością włączę się w taką pomoc. Wiem, że są pewne propozycje ze strony klubu dotyczące nowych sponsorów. Muszę wyraźnie podkreślić: nie jestem zwolennikiem takiego rozwiązania, w którym miasto zostaje głównym czy strategicznym sponsorem danej dyscypliny sportowej, nawet tak bardzo popularnej, jak piłka nożna. Z racji ograniczonych środków musielibyśmy dokonać karkołomnego wyboru. Bo według jakich kryteriów taką patronacką drużynę wytypować? Tylko pod tym względem byłoby to zadanie niezwykle trudne.

Czy faktycznie jest tak trudno zapobiec? Czy trzeba czekać na upadek? Chyba tylko po to, aby później, w świetle kamer ogłosić „to ja uratowałem…”. Nie rozumiem tego…

Aby zakończyć wpis tematem czysto piłkarskim - po raz pierwszy od dłuższego czastu zdecydowałem się dzisiaj obejrzeć mecz Ligi Mistrzów. I chociaż „mój” Manchester Utd. łatwo, lekko i przyjemnie ograł AC Milan, to tak do końca nie jestem zadowolony z dwóch godzin spędzonych przed TV, bo poziom tego spotkania najzwyczajniej mnie rozczarował. Porównując ten mecz z wieloma potyczkami angielskiej Premiership, którą staram się oglądać na bieżąco, to mogę nawet napisać, że było to słabiutkie spotkanie. Ale jak już kiedyś pisałem, poważne i dobre granie w LM zaczyna się od ćwierćfinałów, więc trzeba być dobrej myśli.